styczeń 29, 2007 @ 11:04 pm (Uncategorized)
…a bo zwykle to trwa tak krótko, że długo by o tym nie w sposób. Dzisiaj Jaś pobił rekord krótkości jedzenia superaśnej zupki z drogich organicznych warzywków. A wczoraj było tak!
otóż przednia marchewka utarta z jeszcze przedniejszym jabłukiem!
i co? czy to szczęśliwa mina? proszę zwrocić uwagę na łyżeczke kurczowo trzymana w łapkach, która to została przed sekundą wyrwana Babieadze po raz 1437!
styczeń 28, 2007 @ 9:58 pm (Uncategorized)
Chciałabym pokazac, jakie to skarby przywędrowały do nas za wielkiej wody!
100% natural afrykańska grzechotka. Jasiowi pasuje.
kameleony.podobno przynoszą szczęscie..i co? mamy doma!!:)
wąż.dla Kacpra. byl w jajku. włożylo sie go do wody i urósł bardzo.naprawdę!!!
oryginalne robale! chrząszcz z rogiem i stonoga, prawie cała. Kacper mówi, że śmierdzi.
wszystko to razem- zachwycajace!!! no nie?
styczeń 27, 2007 @ 11:51 pm (Uncategorized)
Huraaa! Mamy dom! Dzieci juz nie będa sie obijać o meble, włazić pod stół czy fotel (Jaś).. Nie będziemy strącać przedmiotów przy każdym obrocie… Ubrania nie będą się wysypywaly z szafy po otwarciu drzwi..I może juz nie usłyszymy zdania, ktorym nowi goście często nas uraczają – faktycznie macie tu ciasno…
A bo tak! Ktoś się wreszcie zlitował i po wieeelu tygodniach średniointensywnych poszukiwań wynająl nam domka! Uroczego, małego domka. Wielu szczególów nie pomnę, skupiona bylam na robieniu good impresion i zapewnieniu, że jesteśmy z najlepszych najlepsi i w ogóle od razu bysmy chcieli się wprowadzić, możliwie, że trochę to desperacko wypadło..Ale udało się!
Niniejszym należa sie podziekowania dwóm osobom, które umożliwily nam dzisiaj znalezienia domu- a to jest- Magdzie, która zabawiała Kacpra w tym czasie opowieściami, jak to było w Afryce,no i Neelsowi, ktory nie tylko nas zawiózl i przywiózł,ale tez czekał ofiarnie pól godziny na parkingu, a potem zawozil Pawła z banku do chaty itd..Pawel w podzięce wysmażyl wszystkim naleśników.
A potem juz tylko nurzaliśmy sie cudnie w opowieściach o South Africa, krokodylach, rekinach, robalach, bębach, żyrafach, oparzeniach…No i gdzie pojedziemy na wakacje w przyszlym roku, zgadnijcie? Pewnie, ze tami! A co!
styczeń 24, 2007 @ 9:10 pm (Uncategorized)
Tak się bawiłam, że przez trzy dni mnie mięśnie bolały. Tak to jest, jak się urządza wychodne raz na rok.. A bo mam za sobą Czas Dzieciaczka w Brzuchu, którego lepiej nie uraczać morzami alkoholu i tarzaniem się na podłodze, potem Czas Dzieciaczka na Zewnątrz, kiedy to ON I TYLKO ON! Ale już mogę, raz na jakis czas, no, nie więcej niż raz na tydzień..może dwa, jeśli jogę do tego liczyć…
Zrobiłyśmy niezłą akcje, w każdym razie. Wyobraźcie sobie tylko: dziewczyny, skaczące po parkiecie, każdym jego kącie wręcz, przeskakujące przez dym, wyjące, lejące się.. Pamiętam refleksję w pewnym momencie- czemu ta banda Angoli tak dziwnie się na nas patrzy(a słowo Angole, oczywiście, nie ma u mnie ŻADNEGO pejorytawnego nacechowania)? Chyba byłyśmy lekko..hm. oryginalne w swoim entuzjaźmie i szaleństwie, dlatego zapewne otaczaly nas, khm khm, tłumy wielbicieli!
I niniejszym uroczyście dziekuję dwóm cudownym kobietom, ktore były moimi przewodniczkami tego wieczoru! Za ukazanie mi nocnego świata wypy, Hawany uroku, smaku mojito itd..To co, piątek?:)
miałam ukazać nieziemską rozkosz po wypiciu pierwszego łyka mojito, co nie wyszło
i byly też one!
no, tu miały być zdjecia ww kobiet, przwodniczek pracy. Ale w miedzyczasie poszedl sobie monsz, który to pokazywał mi, jak sie te głupie zdjęcia wkłada do tego bloga! I co, próbuje na 53 sposoby i nic..A wydawalo sie takie proste, kiedy to robił. Zniecheconam!
styczeń 20, 2007 @ 12:06 am (Uncategorized)
A tak. Tego bloga dostałam w prezencie. A właśnie, Fiziu, jak się daje bloga, to może z wyposażeniem od razu? Z gromadą zdjęć, lineczków, a nie że ja teraz sama to muszę dłubać, nie umiejac. Żarty żartami, ale fajnie móc pootworzyc coś. Bo nie da sie ukryć, ze jesteśmy na pustyni dla ducha. Kto sie ze mną zgadza, ręka w górę. Dopuszczam możliwość dyskusji.
Dużo czasu minęlo, odkad udało mi sie pierwszego posta napisać. Monsz dziś wcześnie padł, toteż mogę wreszcie. Dzieci posapują słodko. Jest fajnie:):) Dręczy mnie tylko myśl, czy po napisaniu tego wszystkiego uda mi sie wysłać to, jak trzeba?
Łeee. Właśnie spojrzałam na zegarek. Pólnoc, kurde. To ja dziękuję na razie, przynajmniej jedno z dzieci zrobi mi pobudkę o 6.45, a bym się wyspać chciała… W nastepnym odcinku, jak to babaaga po wielu miesiacach braku imprezy na takową wyszła, jak to się milo porobila, pierwszego mojito zaliczyła itd…
